Potrafić odmawiać.

Chłopak błaga kobiete. rys. grafika wygenerowana dzięki inspiracjom Gustava Dore.

Motto

Potrafić odmawiać. Nie można na wszystko się zgodzić ani wszystkich uszczęśliwić. Szczególnie ci, którzy są u steru, powinni wiedzieć kiedy się zgodzić ale też i kiedy odmówić. Odmowa jednych, liczy się bardziej niż zgoda innych. Umiejętna odmowa jest bardziej satysfakcjonująca niż oschła zgoda.

Wielu jest takich, którzy na każde pytanie z góry odpowiedzą „nie” i nawet jeśli potem sprawa się powiedzie, mamy im za złe za to co pierwsze z ust padło. Także nie należy od razu całkowicie odmawiać, lepiej dać ludziom czas na oswojenie się z tą myślą. Nie należy też odmawiać każdemu, bo zaczniemy być postrzegani jako niepotrzebni.

Lepiej zostawić odrobinę nadziei, która osłodzi gorycz rozczarowania. Kulturalne zachowanie powinno być zadośćuczynieniem niemocy i wypełnić brak czynu.

„Nie” i „Tak” są krótkie ale należy długo się nad nimi zastanowić.

Oryginał:

Saber negar. No todo se ha de conceder, ni a todos. Tanto importa como el saber conceder, y en los que mandan es atención urgente. Aquí entra el modo: más se estima el no de algunos que el sí de otros, porque un no dorado satisfaze más que un sí a secas. Ai muchos que siempre tienen en la voca el no, con que todo lo desazonan. El no es siempre el primero en ellos, y aunque después todo lo vienen a conceder, no se les estima, porque precedió aquella primera desazón. No se han de negar de rondón las cosas: vaya a tragos el desengaño; ni se ha de negar del todo, que sería desauciar la dependencia. Queden siempre algunas reliquias de esperança para que templen lo amargo del negar. Llene la cortesía el vacío del favor y suplan las buenas palabras la falta de las obras. El No y el Sí son breves de dezir y piden mucho pensar.